Netfangið er: lugan@eyjan.is
Fullt nafn, starfsheiti, netfang og símanúmer höfundar verður að fylgja.
Ef mynd af höfundi fylgir, verður hún að vera 120 x 120 pixlar að stærð, sbr:
Peningamálafundur Félags viðskipta- og hagfræðinga fór fram í byrjun nóvember.
Seðlabankastjóri fjallaði í framsögu um valkosti í peningamálum til framtíðar. Seðlabankastjóra dreymir um að stjórnmálamenn þjóðarinnar hætti „popúlisma“ og fyllist ráðdeild og ábyrgð og lagði til að þjóðarvarúð stýri því sem hann kallar verðbólgumarkmið plús. Trú Seðlabankastjóra á stjórnmálamönnum er aðdáunarverð, en að mínu mati óraunhæf, og á skjön við stjórnmálasögu þjóðarinnar. Peningastefna byggð á slíkum sandi getur aðeins leitt til ógæfu.
Þá kom fram í máli seðlabankastjóra að óráðlegt væri að taka upp annan gjaldmiðil nema með fulltingi þess seðlabanka sem stæði að baki þess gjaldmiðils. Ef stefnt sé að einhliða fastgengisstefnu kosti það gríðarlegan gjaldeyrisvaraforða og viðvarandi gjaldeyrishöft, en hvoru tveggja fylgir mjög mikill kostnaður. Þá sagði hann að við munum búa við verulegar hömlur á alþjóðlegri bankastarfsemi, svo lengi sem þjóðin er utan evrunnar. Hins vegar kom fram í máli seðlabankastjóra að upptaka evru með inngöngu í Evrópusambandið myndi leysa myntvandann og færa okkur meginmarkmið peningastefnunnar, verð- og fjármálastöðugleika.
Annar ræðumaður á fundinum var Illugi Gunnarsson, titlaður sem alþingismaður í leyfi. Það hlýtur að gefa til kynna að Illugi hyggist fara aftur á þing þegar leyfinu lýkur. Því munu sumir fagna, enda hefur Illugi boðið sig fram sem einn af framtíðarleiðtogum Sjálfstæðisflokksins. Í máli hans kom fram að ljóst væri að kostnaður samhliða krónunni væri umtalsverður og að svo lengi sem við værum með hana stæði valið á milli mikilla sveiflna í hagkerfinu eða viðskiptahafta.
Á landsfundi Sjálfstæðisflokksins síðasta sumar var tekin afdráttarlaus afstaða gegn aðild að Evrópusambandinu. Í ályktun landsfundarins var samþykkt að aðildarumsóknin, sem nú er í gangi, yrði dregin til baka, og þar með að umsóknarferlinu yrði hætt. Ekki er raunhæft fyrir íslensk stjórnvöld að ákveða að taka upp evru sem gjaldmiðil án þess að landið gangi í Evrópusambandið. Með ályktun landsfundarins er því Sjálfstæðisflokkurinn búinn að segja sig frá framtíðarsýn sem tryggir í senn viðskiptafrelsi og gengis- og fjármálastöðugleika.
Þá vakna áleitnar spurningar. Hvernig samræmist það stefnu Sjálfstæðisflokksins um frelsi einstaklingsins og frelsi til athafna að búa við langvarandi viðskiptahömlur og gjaldeyrishöft? Hvernig samræmist það stefnu flokksins um „að skapa skilyrði til þess að Íslendingar verði að nýju í hópi samkeppnishæfustu þjóða heims“ að búa við viðvarandi gengissveiflur og fjármálaóstöðugleika? Hvort verður í stefnuskrá Sjálfstæðisflokksins í næstu kosningum: viðvarandi fjármálaóstöðugleiki eða langvarandi viðskiptahöft?