Netfangið er: lugan@eyjan.is
Fullt nafn, starfsheiti, netfang og símanúmer höfundar verður að fylgja.
Ef mynd af höfundi fylgir, verður hún að vera 120 x 120 pixlar að stærð, sbr:
Í kreppunni, sem nú ríkir í heiminum, skera þau lönd sig úr, sem kölluð eru rísandi efnahagsveldi (emerging economies). Þarna má telja: Rússland, Kína, Indland, Indónesíu, Suður-Kóreu, Taíwan, Singapore, Pakistan og Brazilíu. Í þessum löndum er kreppan liðin hjá eða kom ekki. Ferðamönnum frá þessum löndum fjölgar ört með bættum efnahag þeirra. Í þessum löndum býr meira en helmingur mannkyns. Flest þeirra hafa ekki gagnkvæma samninga við Ísland um (engar)vegabréfsáritanir. Ef ferðamenn frá þessum löndum vilja koma til Íslands, bíður þeirra mikil þrautaganga til að fá vegabréfsáritun. T.d. þarf að kaupa heilsutryggingu, sem dekkar tjón uppá allt að 5 milljónir króna.
Bara sú trygging getur kostað tugi þúsunda króna. Myndum við Íslendingar vilja ferðast til landa, sem setja slíkar hindranir í veg okkar? Ég er hræddur um að fá okkar færu á slíkar slóðir. Því legg ég til, að þessum tæknilegu viðskiptahindrunum fyrir ferðaþjónustuna í landinu verði aflétt.
Ég er sannfærður um, að verið er að fórna meiri hagsmunum fyrir minni.
Annað: Fólk frá þessum löndum sækist mjög eftir að komast í góða háskóla Vesturlanda. Nú veit ég ekki hvort einu háskólarnir á Íslandi, sem kallast geta rannsóknaháskólar, teljast nógu góðir til að trekkja námsfólk frá þessum löndum. En hefur verið látið á það reyna? Við þurfum auðvitað að innheimta skólagjöld af þessum nemendum, enda hefur hin vaxandi millistétt þessara landa í auknum mæli efni á að senda börn sín til náms í vestræna háskóla. Ég býst við, að miðað við að raungengi krónunnar stefnir í að verða áfram lágt um langa framtíð, ættum við að verða samkeppnishæf á þessum markaði. Svo getur alltaf komið sá bónus, að eitthvað af nemendunum setjist að á Íslandi og auki með því enn á þann mannauð, sem hér er. Bandarískt efnahagslíf hefur um áratugaskeið svo sannarlega notið þess, hve margir greindir erlendir háskólanemar settust að þar í landi að námi loknu. Ég býst við að einhverjir rasistar væru á móti þessu, en segi: Ísland er stórt land, hér býr fátt fólk, hér er nóg pláss og mannauðinn má alltaf bæta.
Í þriðja lagi bendi ég á, að í Kanada geta efnaðir íbúar annarra landa fengið landvistar- og atvinnuleyfi gegn greiðslu. Þeir flytja síðan með sér meiri eða minni hlut af auði sínum og skapa atvinnu í Kanada. Gætum við ekki gert slíkt hið sama? Við fáum eftir sem áður óhjákvæmilega eitthvert sírennsli af efnahagslegum flóttamönnum frá fátækari löndum, fólk sem oft er illa menntað og fátækt. Mér finnst okkur beri siðferðileg skylda til að taka við einhverjum fjölda slíks fólks, enda æskilegt að þjóðinni fjölgi. En við þurfum líka á því að halda, að hingað komi efnað og/eða vel menntað fólk og auðgi samfélag okkar.