Netfangið er: lugan@eyjan.is
Fullt nafn, starfsheiti, netfang og símanúmer höfundar verður að fylgja.
Ef mynd af höfundi fylgir, verður hún að vera 120 x 120 pixlar að stærð, sbr:
Í kjölfar þess að mörgu góðu fólki var sagt upp á Morgunblaðinu hefur nú Ólafur Stephensen orðið ritstjóri Fréttablaðsins, en hann er einn úr hópi hins brottrekna Morgunblaðsstarfsfólks. Kannski er hann eini ritstjórinn sem rekinn hefur verið af Morgunblaðinu, ég veit allténd ekki um annað slíkt tilvik. En þrátt fyrir þessa lífsreynslu Ólafs ber hann greinilega ekki kala í brjósti til síns gamla vinnustaðar og þeirra sem þar halda um valdatauma. Það sýnir hvernig hann hyggst stjórna Fréttablaðinu. Strax er farið að sjást hvar hann hlaut sína skólun, viðtalið sem hann lét taka fyrir síðasta laugardagsblað Fréttablaðsins við Bjarna Benediktsson formann Sjálfstæðisflokksins ber þessa ljósan vott. Það er þess eðlis í máli og mynd að vel hefði sómt sér á síðum Morgunblaðsins meðan það enn bar höfuð og herðar yfir íslenskan blaðamarkað. Það var þá langstærsta dagblaðið, sannarlega „blað allra landsmanna“ sem gætti þarfa og hagsmuna margra með sóma. Það sýndi og áhrifamönnum virðingu, – ekki síður þeim sem til hægri voru. Viðtalið við Bjarna Benediktsson sýnir að ekkert skortir á tryggð Ólafs við fræði sinna gömlu mentora. Ef svo heldur fram sem horfir má Morgunblaðið jafnvel fara að gæta sín á að hjáleigan fari ekki að taka fram úr höfuðbólinu. – Það er ekki óþekkt í sögunni að menn vilji gera betur en vel og gerist þar með„kaþólskari en páfinn“.
Fréttablaðið hefur hingað til borið þess ýmis merki að vera fyrst og fremst auglýsingablað. En góð yfirstjórn ritstjóra eins og t.d. Kára Jónassonar, Þorsteins Pálssonar, Jóns Kaldals og Steinunnar Stefánsdóttur hefur oft á tíðum lyft efni þess á hærra plan. Þetta fólk hefur að því best verður séð leitast við að gæta fagmennsku og hófsemi í pistlum sínum og fréttamennsku og lítt reynt að keppa við Morgunblaðið í pólitískum efnistökum. Nú sýnist ætla að verða þar breyting á. Þetta er athyglisvert fyrir þá sem hafa áhuga á blaðamennsku. Ýmsir hafa alið með sér grunsemdir um að Fréttablaðið væri full tengt eigendum sínum, Baugsveldinu svokallaða og hagsmunum þess. Þeim hinum sömu þykir þá hugsanlega hringurinn þrengjast enn. Auglýsingablað sem jafnframt reynir að verða harðpólitískur vettvangur ákveðins og líklega þröngs frjálshyggjuarms í Sjálfstæðisflokknum er nýtt fyrirbrigði í íslenskri blaðaflóru. Það gæti verið áhugavert að sjá hvernig það fyrirbrigði þróast – og hvernig þessari tilraun verður tekið af almenningi sem Fréttablaðið tekur gjarnan hús á.