Þínar fréttir, þín skoðun

Almenningur varar við arðgreiðslum!

Höfundur: Guðrún Anna Finnbogadóttir - Sjávarútvegsfræðingur
Flokkur: Efnahagsmál, Óflokkað, Stjórnmál   Efnisorð: arðgreiðslur, auðlindir, frelsi, skattahækkanir

Atvinnurekendur vara við skattahækkunum á fyrirtæki enda hentar það engum að borga meira fyrir hlutina. Ef af verður mun allt fara fjandans til og lítilmagninn mun þjást. Allt það frelsi sem atvinnulífið hefur haft undanfarin ár hefur verið svo illa misnotað að það er orðinn til stór hópur fólks sem án þess að hafa unnið til þess á nokkurn hátt flokkast nú undir lítilmagna. Ein helsta orsökin virðist vera há laun, bónusar og síðast en ekki síst arðgreiðslur.

Að greiða fyrir aðgang að auðlindunum, er að þeirra mati, fyrir neðan allar hellur. Að greiða fyrir auðlindina sem vel að merkja lítilmagninn á líka er ekki farsælt fyrir atvinnulífið né lítilmagnann. Ég vil benda á að þeir sem eru í rekstri þurfa almennt að greiða fyrir öll aðföng. Kaupmenn greiða fyrir vörur sem þeir selja. Saumastofur borga fyrir efnið sem þær sauma úr. En þó hefur reyndar heyrst um orkuver sem þarf ekki að borga nema brot af kostnaði orkunnar svo ekki sé talað um allt vatnið sem fer í að búa orkuna til?

Vatnið, höfin, fiskurinn, landið er auðlind okkar allra, líka nýtilkomins lítilmagna, sem nú er á hverju strái og í ljós kemur að allur uppsafnaður auður þjóðarinnar hefur með „hentugri“ lagasetningu, framsali og góðum tengslum verið flutt á fárra hendur. Ef verður áframhald á þessu verðum við líka best í heimi í misskiptingu auðs.

Já, hvernig er hægt að kaupa rök þessara manna sem eru búnir að básúna yfir okkur í öll þessi ár sömu klisjunum um hagkvæmt umhverfi fyrir fyritækin en árangurinn og ágóðinn sem átti að fylgja í kjölfarið er engum sýnilegur?

Ákveðnum fyrirtækjum hefur verið hyglt á kostnað annarra með þeim árangri að á undanförnum árum hefur fjöldi smáfyrirtæki orðið gjaldþrota eða verið lokað. Hinn almenni atorkusami borgari var tekinn út af spilaborðinu og miljarðar lánaðir til „stórfyrirtækja“ sem voru rekin á svo „hagkvæman“ hátt undir merkjum „hagkvæmni stærðarinnar“ og „frjáls markaður“. Niðurstaðan blasir við öllum Íslendingum, þjóðin var gjörnýtt fyrir sérhagsmuni ákveðins hóps og stendur eftir berstrípuð, hver hefur leyfi til að selja heila þjóð á þennan hátt?

Starfsmenn Seðalbankans vilja halda sínum launum svo þeir séu samkeppnishæfir við bankastarfsmenn í öðrum löndum. Það ætti að kanna nú hver laun íslenskra bankastarfsmanna yrðu í öðrum löndum og ég tel víst að það verði hægt að komast að góðu samkomulagi um laun í Seðlabanka Íslands.

Mannorðshnekkurinn er slíkur að Íslendingar út um allan heim þurfa að sverja af sér öll tengsl við ótrúlega uppsveiflu svo ekki sé talað um niðursveiflu í íslenskum efnahagslífi. Það er staðreynd að blásaklausir Íslendingar standa ekki lengur við sama borð hvað varðar atvinnuleit og trúverðugleika almennt. Fólk er í alvöru farið að spá í að draga upp gömul ættarnöfn úr fjölskyldunni til að vera ekki son eða dóttir á atvinnuumsóknum í útlöndum.

Hér hefur verið vaðið úr einu í annað en ástæðan er einfaldlega sú að það eru flestir búnir að fá upp í kok af frjálshyggjukenningum og barlómi atvinnurekenda. Það er erfitt að reka fyrirtæki á Íslandi núna, það var það líka áður. Það var eingöngu „rjómageirinn“, framtíð fjármálaveldisins Íslands, sem naut rausnarlegrar fyrirgreiðslu. Það sem liggur fyrir að gera núna er að allir, líka atvinnurekendur, bretti upp ermar og taki á þeim málum sem liggja fyrir.

Fyrirtækin og fólkið í landinu búa við sama vandamál að láta enda ná saman. Það þurfa allir að borga fyrir það sem þeir nota, það þurfa allir að fara sparlega með allt það sem þeim leggst til og það þurfa allir að vinda ofan af þeim vandamálum sem blasa við. Að blanda erlendum fjárfestum við skattahækkanir og auðlindagjald á sameiginlegum auðlindum okkar allra er algerlega úr takti við raunveruleikann eins og staðan er núna. Erlendir fjárfestar standa hreinlega ekki í röðum með raunhæf og góð fjárfestingartilboð svo ekki sé nú talað um umhverfisvænar lausnir.

Það er eitt af grundvallarlögmálunum að það þurfa allir að ausa þegar báturinn lekur bæði atvinnurekendur og fólkið í landinu. Það eru þrátt fyrir allt þeir sem eru um borð sem eiga mestra hagsmuna að gæta og vinna að málunum af mestum krafti til að ekki sökkvi.

Ummæli ()